Markus Allard

De Zweedse politicus Markus Allard van de Örebropartiet schrijft in de stijl van het beroemde gedicht van Martin Niemöller over de keuze die iedereen heeft tussen zich uitspreken of niets zeggen.

“Eerst belaagden ze allochtone vrouwen. Ze zouden zich fatsoenlijk moeten kleden en zich onderwerpen aan de wil van de man. Maar ik heb niets gezegd. Ik was geen racist.

Toen kwamen ze voor de kinderen. Ze sloegen hen om hen de les te lezen. Dat honden, muziek en Zweden haram zijn. Plots verschenen genitaal verminkte meisjes in de Zweedse ziekenhuizen.

Onschuldige kleine kinderen werden naar islamitische scholen gedreven om te garanderen dat ze nooit deel zouden kunnen uitmaken van de Zweedse samenleving. Maar ik heb niets gezegd. Ik was geen racist.

Toen richtten ze zich op hun buren in de omgeving, ontrouwe gelovigen die uit dezelfde landen als zij verhuisd waren, in de hoop een nieuw leven in Zweden te beginnen – als Zweden . Vrij. Maar ik heb niets gezegd. Ik was geen racist.

Toen staken ze auto’s in brand zodat degenen die werkten en het juiste deden, niet aan het werk konden. Maar ik heb niets gezegd. Ik was geen racist.

Toen vielen ze de homo’s en lesbiennes aan. Een beetje zoals de nazi’s in de jaren ’90, maar dan harder en nog erger als het homo’s uit hun eigen cultuur of groep waren.

Soms betaalden ze zelfs vliegtickets voor mensen met een afwijkende seksuele geaardheid, zodat ze op een levenslange vakantie konden gaan naar aardige familieleden in een ander land. Maar ik heb niets gezegd. Ik was geen racist.

Toen waren er natuurlijk nogal wat mensen die deel uit wilden maken van Zweden en vroegen om de weg hoe te integreren.

Hoe ziet de Zweedse cultuur er echt uit? Hoe zich te gedragen en hoe doen we het in Zweden? Hoe moet ik werken en deel uitmaken van de gemeenschap?

Maar ik heb niets gezegd, omdat ik wist dat cultuur gewoon iets was wat alleen andere volkeren bezitten. In Zweden hebben we helemaal geen cultuur, er is niets dat we aan andere mensen uit andere landen hoeven te laten zien. Welke weg naar binnen? Wees gewoon jezelf! Het komt wel goed. Ik wist dat, omdat ik geen racist was.

Toen begonnen ze organisaties te creëren met het doel om te radicaliseren en te segregeren. Ze rekruteerden jonge mensen om de oorlog van terroristensektes te strijden en genocide te plegen in het Midden-Oosten. Maar ik heb niets gezegd. Ik was geen racist.

Ze beweerden dat ze woordvoerders waren van iedereen met dezelfde religie, ze trokken alle gelovigen over dezelfde kam. Maar ik heb niets gezegd. Ik was geen racist.

Ze probeerden politici met bedreigingen het zwijgen op te leggen als ze “extreem” werden genoemd. Maar ik heb niets gezegd. Ik was geen racist.

Toen richtten ze zich op de Joden. Ze vielen hen aan en beroofden hen op grond van het feit dat ze Joden waren. Maar ik heb niets gezegd. Ik was geen racist.

Toen begonnen ze haatdelicten te plegen tegen de Zweden. Het begon met een paar zaken in het begin en toen stond het zelfs als nieuws in de grote kranten.

Toen werd het alledaags. Elke week nieuwe verkrachtingen en vernederingen, als het geen allochtone vrouwen waren die “het verdiende om verkracht te worden” omdat ze de eer braken, dan waren het de Zweedse “hoeren” die “geneukt” moesten worden. Maar ik heb niets gezegd. Ik was geen racist.

Maar toen de ellende die de bewoners van de arbeiderswijken plaagde, vervolgens de andere Zweden begon te raken, begonnen meer mensen hun ogen te openen.

Mensen die beschermd leefden buiten de prachtige diversiteit die – om een of andere ondoorgrondelijke reden – tientallen jaren lang zich concentreerde op een paar geselecteerde en specifieke gebieden, begonnen zich nu ook te verspreiden.

Het was niet langer alleen maar falafel, kebab en buikdans. Er waren blijkbaar culturele en religieuze conflicten. Pure wrok en haat jegens de inheemse bevolking ook.

Toen begonnen meer Zweden te reageren. Zoals bleek, kunnen ook de Zweden naar bloed en wraak dorsten.

Toen heb ik me uitgesproken! Moeten we echt praten over problemen van het gevoerde politieke beleid? Ik dacht het niet, want ik was geen racist.

Zo kwam ik op voor de immigranten, voor de vrouwen, voor de kinderen (die alle vooruitzichten in de wereld hadden om niet in diepere ellende en uitsluiting te vallen, maar waarvan de rol vooraf al was bestemd), voor de joden, de yezidi’s, de christenen van het Midden-Oosten, voor de atheïsten, voor de homoseksuelen, voor iedereen die zich niet zelf kon redden.

Voor de beroofde gepensioneerden, voor de geschonden vrouwen, voor de onderdrukte en gebroken kinderen.

Of het was precies wat ik NIET deed – omdat ik zo bang was om een racist te worden genoemd, dat ik alles in plaats daarvan maar naar de hel liet gaan.”

Allard (ÖP): Först gav de sig på invandrarkvinnorna

4 REACTIES

  1. En zo in Zweden naar de kl*te geholpen…

    Markus Allard mag het dan nu EINDELIJK inzien, maar: wat ga je er nu aan doen beste Markus?

  2. En wat gaan al dit type Markus Allarden in de rest van Europa er aan doen? West Europa ondergaat onvermijdelijk hetzelfde lot.

  3. Word niet goed bij de gedachte alleen al dat het blanke, Kaukasisch ras moedwillig wordt verdrongen door mensen met negroïde kenmerken als. Het Kaukasisch mensenras kenmerkt zich o.a. door een aanpassing door natuurlijke selectie, ergo het is een aan alle kanten platgewalste variatie op het thema intelligentie die graag door de linksmensch als racistisch wordt beschouwd.

    Het Kaukasische ras wat wordt vervangen is in feite de Neanderthal-mens versie 2.0. Neanderthalers stierven uit door overweldigend aantal Homo Sapiens die toen het Europese continent zijn binnen gedrongen, zodat de Neanderthalers simpelweg uitstierven. Nu worden de parallellen met de Neanderthal mens en de Europese natie volkeren met de dag duidelijker, het Coudenhove-Kalergie Pan-Europa plan grijpt als een soort dodelijk virus omzich heen.

    https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/82/Camper_Measurements_on_human_male_head.jpg

    De Linea Facialis, een maat voor de gelaatshoek, is eeuwenlang misbruikt om racisme te onderbouwen, inmiddels begint het steeds duidelijker te worden dat de gelaatshoek weinig, maar de huidskleur wel degelijk met racisme te maken heeft, althans naar mijn mening.

  4. de laatste alinea is dan wel de geeigende voor vele leftisten. Helaas kijken alle voorstanders van de import van het verdriet van de laatste decennia alsook het gevoerde politieke beleid aanhangers, blijvend de andere kant op. En blijven velen tegen wil en dank en beter weten in toch de rode politieke kliek steunen. Ook zal het mij niet verbazen wanneer die Markus Allard nog steeds hardnekig de socialisten blijft aanhangen in politiek opzicht.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.