In juni 1933 schreef een arts in de Sovjet-Unie een brief aan een vriend in Oekraïne. “Ik ben nog geen kannibaal geworden, maar ik weet niet zeker of ik er niet één zal zijn tegen de tijd dat mijn brief je bereikt”, schreef ze. En als de dokter eind 1933 kannibaal was geworden, zou zij niet de enige zijn.

Gemunt ‘de graanschuur van Europa’ voordat de bolsjewieken de macht grepen, leed nu de Oekraïense bevolking een van de ergste hongersnoden in de geschiedenis. Bekend als de de Holodomor, of ‘moord door verhongering’, zou de hongersnood in een paar jaar tijd miljoenen levens eisen.

Maar in tegenstelling tot de meeste hongersnood, was de Holodomor ongetwijfeld opzettelijk gecreëerd. Oekraïne maakte destijds deel uit van het door de bolsjewieken bezette Rusland, een onbehaaglijke unie van landen in Oost-Europa en Centraal-Azië, die allemaal in de ijzeren vuist van Josef Stalin werden bijeengehouden.

Zoals in veel landen van de Unie was er een sterke onafhankelijkheidsbeweging in Oekraïne die Stalins controle bedreigde. Volgens veel historici heeft Stalin zich gericht op een eenvoudig instrument om dit Oekraïense nationalisme te bestrijden: honger.

Immers, zoals de Joodse Sovjet-diplomaat Maksim Litvinov ooit zei: “Voedsel is een wapen”. En de Oekraïense bevolking stond op het punt te leren hoe verwoestend voedsel als wapen kan zijn.

Waarschuwingen dat een hongersnood mogelijk was in Oekraïne bereikten de Sovjetleiders in 1930. Maar de Sovjets deden weinig moeite om dit te voorkomen. In het Sovjetsysteem werd voedsel afgenomen van de boeren die het verbouwden en herverdeeld zoals de partij het nodig achtte. Boeren mochten slechts een deel van hun productie behouden, en de industriële arbeiders kregen rantsoenen. Omdat de oogsten achterbleven door gebrek aan zaad en voedsel schaars werd, werden deze rantsoenen verminderd. En door dit alles heen bleven de wagons van de partij tonnen voedsel van de boerderijen wegtrekken en naar de regeringsdepots slepen.

Al snel begonnen de mensen de gevolgen van honger op te merken. Als iemand begint te verhongeren, begint hun lichaam het vet te verbranden dat het heeft opgeslagen voor snelle energie. Zodra dit vet is verdwenen, begint het lichaam zich te richten op wat voor andere voedingsstoffen het ook maar kan vinden. Het begint met het verbranden van het eiwit in de spieren, waardoor het lijkt alsof de uitgehongerde persoon wegkwijnt. Uiteindelijk moet het lichaam eiwitten uit de hartspieren opnemen. Zodra dit gebeurt, begint het hart zwakker te worden en uiteindelijk faalt het. Het is duidelijk dat de dood door verhongering langzaam en kwellend is.

Binnen enkele maanden na het begin van de hongersnood stierven honderdduizenden mensen. Ze dwaalden door de straten en bedelden om voedsel, maar er was geen enkel voedsel te krijgen. In de steden kregen arbeiders films te zien die hen vertelden dat ze verhongerden omdat de boeren voedsel aan het oppotten waren in een poging om de communistische revolutie te saboteren. Maar op het platteland keken dezelfde boeren toe hoe communistische functionarissen het weinige voedsel wegbrachten dat ze hadden. En al snel, zowel in de steden als op het platteland, was het enige wat nog te eten was, elkaar.

Zoals altijd het geval is bij hongersnood, stierven de goede mensen het eerst. Als je weigerde om voedsel te stelen van je buurman, stierf je. Als je je kinderen voedsel gaf voordat je jezelf voedde, stierf je, en daarna stierven zij. Maar al snel hadden zelfs de mensen die bereid waren om alles te doen wat nodig was om te overleven het moeilijk. Er was simpelweg geen voedsel om te kopen, te ruilen of te stelen. Maar er waren lichamen, duizenden van hen. Als je wilde overleven, had je geen andere keuze dan het vlees van de doden te eten.

Al snel begonnen er berichten te verschijnen over een ongebreideld kannibalisme. De eerste gevallen werden meestal stil gehouden. Mensen zagen een lichaam langs de kant van de weg en keerden ’s avonds laat terug om een paar stukken vlees af te snijden voordat ze het lijk verstopten. Of de slagerijen in de achterkamertjes zouden plotseling over een voorraad vers vlees beschikken tegen hoge prijzen. En natuurlijk gaven de hongerige klanten er de voorkeur aan geen vragen te stellen over waar het vandaan kwam. Maar uiteindelijk was zelfs deze vreselijke voedselbron uitgeput. En mensen stopten met wachten tot hun buren stierven voordat ze hen aten.

Maar zelfs toen de Sovjetautoriteiten met afschuw kennis namen van de kannibalistische daden die werden gepleegd, ondernamen ze pas eind 1933 acties om de Oekraïners van voedsel te voorzien. Tegen die tijd waren er al miljoenen mensen dood.

Tegen het einde van 1933 was de ergste hongersnood voorbij. Er is geen duidelijke schatting van het aantal doden. Daarnaast is het aantal mensen dat tijdens een hongersnood sterft van de honger niet de beste manier om het totale aantal doden te bepalen. De stress van langdurige honger maakt het waarschijnlijker dat mensen dodelijke ziekten zoals tyfus en cholera ontwikkelen. Deze ziekten kwamen veel voor in Oekraïne tijdens de hongersnood en doodden miljoenen extra mensen.

Sommigen hebben gesuggereerd dat als je het aantal mensen toevoegt dat aan een ziekte stierf of door de Sovjets naar Goelags werd gedeporteerd, het totale aantal doden voor de Holodomor waarschijnlijk ergens rond de 7 miljoen ligt.

De Sovjet-tiran Josef Stalin, een goede vriend van de Brit Winston Churchill, gaf tijdens het bezoek van de ongekozen Britse premier toe dat minstens 7 miljoen Oekraïense christenen gekweld waren.

Stalin beschouwde onafhankelijke boeren, of koelakken, als een ernstige bedreiging voor het succes van het communisme. Deze boeren verschilden eigenlijk alleen maar van andere boeren omdat ze misschien een klein beetje land bezaten. Maar Stalin creëerde een beleid dat erop gericht was om deze hele klasse van mensen volledig uit te roeien.

Hun boerderijen werden in beslag genomen en de koelakken werden ofwel naar goelags gestuurd of naar collectieve boerderijen verplaatst. Deze collectieve boerderijen stonden onder de strikte controle van de communistische partij, en de productiequota werden door de staat vastgesteld. Deze massale collectivisering van de boerderijen veroorzaakte voedseltekorten in de hele Sovjet-Unie.

Tijdens de periode van de Holodomor leden miljoenen mensen in de hele Sovjetunie om dezelfde redenen honger, de gecreëerde hongersnood was niet geïsoleerd in Oekraïne. Er werd veel graan naar het Westen gestuurd, met name naar de Verenigde Staten om de investeringen die Wall Street had gedaan in de overdracht van het keizerlijke Rusland aan de bolsjewieken terug te geven.

Het is een overtuigend bewijs dat Stalin bijzondere inspanningen heeft geleverd om de situatie in Oekraïne te verslechteren. De voedselquota voor Oekraïne werden hoger vastgesteld dan het gebied in werkelijkheid kon produceren, wat betekende dat de autoriteiten meer voedsel uit Oekraïne haalden dan de mensen die daar woonden zich konden veroorloven om te geven. En de Sovjets namen wetten aan waarin stond dat elke diefstal van “socialistisch eigendom” strafbaar is met de dood. Natuurlijk omvatte ‘socialistisch eigendom’ ook voedsel.

Dus elke boer die een beetje van het voedsel dat hij geoogst had wilde verbergen om later op te eten, kon daadwerkelijk ter dood worden veroordeeld. Geschiedkundigen beweren dat als de Sovjets de graanrantsoenen eerlijk hadden verdeeld, de meeste doden voorkomen hadden kunnen worden. Er bestaat dus weinig twijfel dat Stalins beleid heeft bijgedragen aan de miljoenen doden tijdens de Holodomor. Veel wetenschappers stellen dat dit beleid in Oekraïne werd toegepast in een poging om een groot deel van het Oekraïense volk uit te roeien. Als dat waar is, dan voldoet de Holodomor aan de definitie van genocide. En met zo’n groot dodental behoort het tot de ergste genociden uit de geschiedenis.

Bron:
The most savage of holocaust ignored by media

8 REACTIES

  1. en waren het toch wel niet joods bolsjewiekse dokterine van karl Marx,Friedrich Engels,Trotsky,Beria,Stalin gefinancierd door de westerse joodse bankiers Schiff,Warburg en Rothschild die vele miljoenen meer slachtoffers gemaakt hebben dan het nationaal socialistisch regime.onder de miljoenen slachtoffers waren ook buiten de Oekrainers vele joden.

  2. De holocaust onder Christenen en Joden in het Midden-Oosten is vele malen groter.
    Er worden 100.000 Christenen (de joden zijn al compleet uitgemoord en verdreven) per jaar vermoord in Islamstaten. De rest van de Christenen wordt enorm gekleineerd, vernederd en gediscrimineerd door de islambeesten.

  3. Ik heb dit ooit op tv gezien, de graanschuren van de boeren werden leeg geplunderd door de communisten en daar bleef het niet bij; ook de warme winterkleding en de laarzen van de boeren werden weg geroofd, zelfs de kussens van de bedden van de kinderen namen ze mee… 🙁

  4. Wat ik nooooit meer vergeet :
    Het was rond 1978 en ik werkte op een bank, een toendertijd nog bestaande `pons-afdeling ` van een stuk of 12 meisjes. We hadden een heel aardige baas, een strenge maar rechtvaardige man, een sterke persoonlijkheid ook ! Hij zat in een glazen kantoor met uitkijk uiteraard op onze afdeling….In de zomer ging iedereen op vakantie natuurlijk, en NA die vakantie op de eerste dag dat iedereen terug was, zaten we bij te praten : en we vroegen aan hem ` heee Meneer van D
    WAAR bent U op vakantie geweest ? …Hij vertelde dat hij met zijn vrouw naar Rusland was geweest….Wij vroegen aan hem ` oohhh en hoe was het daar ? ` …..Die arme man kreeg een KLEUR, liep zijn glazen kantoor in…..ging aan zijn bureau zitten en begon te HUILEN met zijn hoofd in zijn handen !! Wij zagen dat door het glas van zijn kantoor….wij raakten enigszins in paniek : huhhh ??? Wat gebeurde daar nu ? ……
    Wij durfden nooit meer iets over die vakantie te vragen aan hem, maar via via hoorden wij dat hij een verschrikkelijke vakantie had gehad, Hij had nooit gedacht dat Rusland zo was, als hij ervaren had….

  5. andreanovits: het waren voornamelijk etnische Oekraïners die het slachtoffer waren 10 miljoen mensen stierven aan de gevolgen van geen eten de hongerdood en ziektes..

  6. Wanneer iemand mocht denken dat zoiets hier nooit ‘zou kunnen – gaan – gebeuren’, bedenk dan wie er uiteindelijk aan de touwtjes trekken van de overwegend gewillige politieke poppetjes gezeten in onze regeringen; gemeentehuizen; juridische systemen; wooncorporaties; allerhande ‘stichtingen’ en aansturende, tevens controlerende organisaties. Wanneer het Systeem zich tegen haar eigen burgers keert, hoe dan zullen burgers zichzelf daartegen kunnen beschermen? Het gros van hen is daar eenvoudig niet toe in staat of hij/zij dient aangesloten te zijn bij een militaire contra-beweging en ook dan ben je uiteraard je leven en/of Victory niet zeker. Nooit geschoten is altijd mis, maar de technologie welke ‘men’ ditmaal op ons zal gaan inzetten, zal hoe dan ook vele doden bewerkstelligen en dus is er behalve de wil en daadkracht o.a. ook de nodige strategische en technologische kennis benodigd.

    Vanwege het meervoudig aangeprezen https://archive.org/details/EUROPATheLastBattle/EUROPA+-+The+Last+Battle+-+Part+1.mp4 had ik deze op mijn check list geplaatst en ben ik er vandaag aan begonnen. Het eerste deel nu gezien hebbende, ben ik ervan overtuigd dat deze informatie op dit HOLODOMOR draadje behoort.

    Vanwege de gruwelijkheden welke hier óók aan het licht worden gebracht, acht ik de serie – in elk geval niet in z’n geheel – NIET geschikt voor kinderen; jonge mensen en/of volwassenen met een enigszins zwak zenuwstelsel.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.