Op 27 maart 1933 werden er overal ter wereld massale joodse demonstraties gehouden. De demonstraties maakten deel uit van de “heilige oorlog” die joodse organisaties tegen Duitsland hadden uitgeroepen.

Op 12 maart 1933, slechts enkele weken na de nationaal-socialistische verkiezingsoverwinning, namen Amerikaans-joodse organisaties het initiatief tot een uitgebreide economische boycot van Duitsland. De eerste stap van de oorlogsverklaring werd gezet toen het American Jewish Congress voorstelde om op 27 maart 1933 in New York een massaal protest te houden.

In een reeks bijeenkomsten in de dagen van 20 en 21 maart besloten de machtigste Joodse organisaties ter wereld dat de voorgestelde protesten moesten worden gehouden. Tijdens deze bijeenkomsten werd ook besloten dat het door middel van economische sancties de fragiele Duitse economie, vanwege de Vrede van Versailles (1919), zou breken. Een paar dagen later werden kleinere protesten georganiseerd in New York, waar 20.000 Joden een volledige handelsboycot uitvoerden van Duitse bedrijven in de stad.

Op 24 maart bracht de Britse krant The Daily Express verslag uit van deze vergaderingen. Het artikel was getiteld: ”Judea Declares War on Germany – Jews of All the World Unite in action”. Het artikel beschrijft een komende heilige oorlog tegen Duitsland, waarin alle Joden van de wereld zich zullen verenigen in de economische en financiële oorlog tegen het land. Verder wordt beschreven hoe de 14 miljoen joden in de wereld als één man staan ​​in hun haat tegen het nationaalsocialistische Duitsland.

Van dezelfde vergaderingen meldde de Joodse krant Natscha Retsch:

“The war against Germany will be waged by all Jewish communities, conferences, congresses… by every individual Jew. Thereby the war against Germany will ideologically enliven and promote our interests, which require that Germany be wholly destroyed. The danger for us Jews lies in the whole German people, in Germany as a whole as well as individually. It must be rendered harmless for all time…. In this war we Jews have to participate, and this with all the strength and might we have at our disposal.”

De dag voorafgaand aan de protestdemonstraties publiceerde de zionistische organisatie in Duitsland een verklaring waarin de beschuldigingen tegen de Nationaal Socialisten werden afgewezen als leugenachtig en sensatiebelust.

Diezelfde dag schreef de Duitse politicus Joseph Goebbels in zijn dagboek:

“De enige manier om ons te verdedigen tegen de buitenlandse leugens is druk uit te oefenen op de initiatiefnemers of degenen die ervan profiteren, namelijk de Duitse Joden, die tot nu toe niet zijn geraakt. We moeten een begin maken met een uitgebreide boycot van joodse bedrijven in Duitsland. Misschien bedenken de buitenlandse joden zich als ze hun raciale broeders onder zware druk zien staan.”

Op 27 maart werden protestacties gevoerd in onder meer New York, Chicago, Baltimore, Boston, Cleveland, Philadelphia en 70 andere plaatsen. De grootste demonstratie vond plaats in Madison Square Garden in New York, waar naar verluidt meer dan 55.000 Joden bijeen waren gekomen. Vanuit Madison Square Garden werd de haat tegen Duitsland over de hele wereld uitgezonden, waarbij Duitsland werd aangemerkt als de vijand nummer één van de Joden. De vergadering riep ook op tot een wereldwijde economische, culturele en sociale boycot van het nationaalsocialistische land.

Joden in Madison Square Garden, 27 mars 1933.

Als een direct antwoord op deze Joodse oorlogsverklaring besloot de Duitse regering dat er een tegenactie zou plaatsvinden. Op 28 maart werd door Goebbels een proclamatie in Duitse kranten gepubliceerd, enkele dagen later werd besloten dat de boycot zou moeten beginnen op 1 april.

Duitse arbeiders in Lustgarten, 1 april 1933.

SA-mannen 1 april 1933, op de borden staat: Duitsers! Verdedig jezelf! Koop niet bij Joden!

Goebbels schreef het volgende over die dag:

“1 april – De boycot tegen de buitenlandse schrikpropaganda is in Berlijn en de rest van het land zorgvuldig begonnen. Ik reed tijdens een inspectieronde langs de Tauentzienstrasse. Alle Joodse winkels zijn gesloten (Rommel: 1 april 1933 viel op een zaterdag). SA mannen staan op wacht buiten de ingangen. Overal heeft het publiek de oproep gehoord. Perfecte discipline wordt gehandhaafd. Geweldig om dit te zien. Alles gaat goed, zoals in de rest van het rijk.

Honderdvijftigduizend arbeiders uit Berlijn verzamelden zich in de middag op Lustgarten om hun algemene steun voor de protesten tegen de buitenlandse schrikpropaganda te tonen. De sfeer is erg goed!

De media werken in totale harmonie. De boycot is een grote morele overwinning voor Duitsland. We hebben de buitenlandse machten laten zien dat we de hele natie zonder grote problemen kunnen verzamelen. Om middernacht blazen we de boycot vanzelfsprekend af. We wachten op de gevolgen van de buitenlandse propaganda.”

Samuel Untermyer.

Na de georganiseerde boycots in maart 1933 werd de aanval tegen Duitsland voortgezet. In de zomer van 1933 vond in Amsterdam een ​​nieuwe conferentie plaats om de huidige economische blokkade te coördineren. Daar werd de organisatie World Jewish Economic Federation opgericht, en een joodse advocaat genaamd Samuel Untermyer werd tot voorzitter gekozen. Bij zijn terugkeer in New York werd hij op de radio geïnterviewd. Hier zijn enkele gedeelten van dit interview:

“…Germany [has] been converted from a nation of culture into a veritable hell of cruel and savage beasts.

We owe it not only to our persecuted brethren but to the entire world to now strike in self-defense a blow that will free humanity from a repetition of this incredible outrage….

Now or never must all the nations of the earth make common cause against the… slaughter, starvation and annihilation… fiendish torture, cruelty and persecution that are being inflicted day by day upon these men, women and children….

When the tale is told… the world will confront a picture so fearful in its barbarous cruelty that the hell of war and the alleged Belgian atrocities pale into insignificance as compared to this devilishly, deliberately, cold-bloodedly planned and already partially executed campaign for the extermination of a proud, gentle, loyal, law-abiding people…

The Jews are the aristocrats of the world. From time immemorial they have been persecuted and have seen their persecutors come and go. They alone have survived. And so will history repeat itself, but that furnishes no reason why we should permit this reversion of a once great nation to the Dark Ages or fail to rescue these 600,000 human souls from the tortures of hell….

…What we are proposing and have already gone far toward doing, is to prosecute a purely defensive economic boycott that will undermine the Hitler regime and bring the German people to their senses by destroying their export trade on which their very existence depends.

…We propose to and are organizing world opinion to express itself in the only way Germany can be made to understand….”

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.